Op 29 April 2008 kropen de jonkies van onze 2 muskus eenden Lobus en Kwiebus uit het ei.
Vol trots kwam moeders haar 10 donzige kuikens aan ons presenteren.
Ze waren zo lief en zo aaibaar en moeders kon duidelijk haar geluk niet op, maar al snel zagen 
we dat een van de kuikens er toch echt anders uit zag dan de andere.
Haar zwemvliesjes en onderbeentjes zaten achter haar bovenbeentjes gevouwen en ze liep 
op haar knietjes.
Tja wat doe je dan?, laat je haar lopen en wacht je tot de reiger haar als eerste op eet of vraag 
je de moeder of je haar mag adopteren?
De reiger had al 4 jongen uit een vorig nest opgevreten dus was de keuze gemakkelijk.
De kleine in huis genomen en haar overdag meegenomen naar het werk zodat ze om de paar 
uur kon eten.
Na twee dagen begonnen met fysiotherapie, niets gecompliceerd maar gewoon de beentjes 
masseren en proberen ze terug te buigen (heel voorzichtig), vervolgens de kleine  laten 
springen naar lekkere hapjes zodat de beentjes en voetjes (zwemvliesjes) zelf zouden gaan 
buigen.
En het lukte zo waar na 3 dagen stond het eerste beentje recht en 2 dagen later volgde het 
andere beentje.
Vervolgens liep het kuikentje me overal achter na, en heeft het hele verhaal haar de naam 
Happy Feet opgeleverd.
Inmiddels is Happy een volwassen muskus eend geworden, loopt ze me niet meer de hele dag 
achterna maar doet ze gewoon lekker haar eigen ding.
Achteraf is gebleken dat ook de vleugels van Happy in een afwijkende stand staan en veel te 
lang zijn voor haar kleine lichaam waardoor ze er een beetje uit ziet als een sportvliegtuigje 
met de vleugels van een Boeing 747.
Maar dat maakt voor ons niets uit want ze is en blijft Happy.
Update:
In Juni 2011 is Happy voorgoed gaan slapen.