Op een middag kwam Max onze kater met zijn staart fier omhoog binnen gewandeld en legde vol 
trots zijn buit van die middag voor mijn voeten neer.
Hij keek naar mij omhoog als of hij zeggen wilde kijk eens wat ik gevangen heb, ....... en ik keek 
naar zijn buit.
Voor mijn voeten lag een klein wezentje helemaal onder het bloed maar misschien wel erger ... 
het leefde nog.
Nu ben ik zeker geen held dus het kleintje de genade klap geven hoe terrecht dat ook was geweest 
was op dat moment geen optie.
Nader onderzoek naar dit kleintje leerde mij dit een jong mereltje was van ongeveer 10 dagen 
oud.
Waarschijnlijk had Max hem op een slinkse manier uit het nest gestolen.
Maar ik moest iets doen dus ik heb het diertje helemaal schoon gemaakt en de wondjes behandeld 
met wattenstaafje vol betadine zalf.
Vervolgens een voer papje gemaakt en het eten gegeven.
Persoonlijk had ik niet verwacht dat hij het zou overleven maar dat deed hij wel en zo groeide hij 
op van baby tot pluizige puber in no time en werd het vervolgens een mooi mannetjes exemplaar.
Toen kwam het moment dat hij zijn vrijheid terug kreeg, hij deed wat onwennig zijn eerste stapjes 
naar buiten en vloog even later de tuin in.
Maar hij bleef altijd in de buurt, tegen de avond kwam hij altijd thuis en wilde dan in zijn kooitje 
slapen dat nog steeds open in de garage stond.
Ook voor het vergaren van zijn voedsel had hij een goede oplossing gevonden, hij vloog dan naar 
het raamkozijn, en sprong dan driftig op en neer om onze aandacht te trekken.
En zodra hij die aandacht had liep hij voor ons uit de garage in en wachte tot hij in zijn kooi aan 
tafel 
kon gaan.
Als Paul een keer in de garage moest werken dan mocht dat maar dan niet langer dan een minuut 
of of 5.
Dan was de merel alle herrie om hem zat en ging hij voor hem staan te kwetteren, alsof hij zeggen 
wilde...... zeg baasje ik kom hier voor mijn rust dus opgehoepeld.
Als Paul dan een stap opzij deed dan deed de merel er een stuk of twintig en stond hij weer voor 
hem te kwetteren......ik zei toch ophoepelen!!!!
Nee die merel was zeker niet bang uitgevallen.
Op een dag kwam Paul thuis en zag een roofvogel in de garage zitten.
Eenmaal binnen zag hij dat de merel er niet meer was, al wat van hem over gebleven was waren 
een paar veertjes.
Waarschijnlijk heeft de roofvogel hem achtervolgd de garage in en heeft de merel brutaal voor 
hem staan kwetteren om de vogel duidelijk te maken dat hij op moest hoepelen net zoals hij dat 
bij Paul deed.
Jammer genoeg dacht de roofvogel daar anders over.