Net uit het ei en nog maar vier dagen oud kwam jij bij ons wonen.

Je nieuwe adoptie ouders moesten beide werken en je was nog niet groot genoeg om alleen thuis 
te blijven.
Je nek is nog niet eens sterk genoeg om je grote snavel te dragen, je hoofd omhoog houden is al 
een zware taak.
Een keer of acht per dag heb je honger en alleen thuis blijven is dus ook al geen optie.
Dus moest je verplicht mee naar het werk.
           
Een nieuwe plaats met veel mensen vriendjes die jouw allemaal even leuk en grappig vinden in 
het begin.
Ja in het begin, want al snel wordt je sterker, trek je er op uit, wordt je lastig en jongensachtig 
brutaal.
Je begint tegen mensen te kwetteren, ze te pikken in de nek, en van ze te stelen.
Nee geen blinkende dingen zoals zilver en goud, want het is de nicotine die jouw uit je kooitje 
houd.
Je steelt sigaretten en op jouw manier werk je mee, je loopt over het toetsenbord en………….
ooooh nee.
Dat was de DELETE toets, werk klaar daar mee………………
               
Nu bijna een jaar later ben je groot en volwassen en breekt de tijd aan om op je zelf te gaan.
Je hok heeft dagen lang open gestaan, maar je wilde niet weg gaan.
Je heb zelf besloten hier te blijven en je eten op een gemakkelijke manier te krijgen.
En inmiddels heb je er weer een paar vrienden bij.
Twee duiven en met zijn drieën ach jullie willen niet eens vrij.

Inmiddels zijn we twee jaar verder en heb je vorig jaar toch voor je vrijheid gekozen.
Ik wens je een lang, gelukkig en vrij leven toe Sjakie.